Jak wybrać program szkolenia coachingowego: 25 kryteriów opartych na międzynarodowych standardach
Wydałem 5000 dolarów i poświęciłem sześć miesięcy na „akredytowany” program, a po jego ukończeniu nadal nie wiedziałem, czym jest coaching. Jeśli właśnie wybierasz szkolenie coachingowe, zatrzymaj się na kilka minut, zanim za nie zapłacisz.
Piszę o tym, ponieważ sam popełniłem błąd, przed którym być może właśnie teraz stoisz.
Kiedy zaczynałem swoją drogę w tym zawodzie, wszystko wyglądało przekonująco. Program miał akredytację International Coaching Federation (ICF). Trenerzy posiadali certyfikaty. Opis na stronie był rzeczowy i profesjonalny. Sześć miesięcy zajęć, inwestycja w wysokości 5000 dolarów, a na zakończenie certyfikat potwierdzający ukończenie programu akredytowanego przez ICF.
Tyle że treści, których mnie uczono, nie były coachingiem.
NLP, czyli programowanie neurolingwistyczne. Koło życia. Piramidy poziomów logicznych. Kapelusze Disneya.
Gdy zacząłem sprawdzać, jak uzyskać międzynarodową akredytację coacha, odkryłem coś zupełnie nieoczekiwanego. Zrozumiałem, że nie wiem, czym jest profesjonalny coaching. Wszystko, czego mnie uczono, odbiegało od międzynarodowych standardów tego zawodu. Drogę do akredytacji musiałem rozpocząć od nowa.
Po sześciu miesiącach i wydaniu 5000 dolarów wróciłem do punktu wyjścia.
Piszę ten artykuł, ponieważ takie sytuacje są na rynku powszechne. A ty już teraz możesz sprawdzić dowolny program przed zapisem, korzystając z informacji, które ICF udostępnia publicznie. Zwykle jednak nikt nie mówi o tym przed zakupem.
W ciągu 10 lat rynek się zmienił, a pułapki stały się trudniejsze do zauważenia
Kiedy zaczynałem, łatwiej było rozpoznać problem. NLP, koło życia czy piramidy poziomów logicznych bywały wymienione wprost w harmonogramie lub opisie programu na stronie. Wystarczyło uważnie czytać i wiedzieć, że nauczanie tych narzędzi odbiega od międzynarodowych standardów coachingu.
Dziś mało kto przedstawia ofertę w ten sposób, ponieważ takie programy straciły na popularności.
Rynek szkoleń coachingowych wyciągnął wnioski. Oczywiste odniesienia do narzędzi zniknęły z głównych opisów ofert. Czasami nadal można je znaleźć, ale głębiej, w treści zajęć. Ich miejsce zajęło coś trudniejszego do rozpoznania: autorskie metody coachingu o profesjonalnie brzmiących nazwach.
Jeszcze trudniej wychwycić zwykłe nieprzestrzeganie standardów w oficjalnie akredytowanym programie. Zbyt liczne grupy mentor coachingu. Obserwatorzy bez wymaganej akredytacji. Końcowa ocena sesji prowadzona bez przeszkolonego asesora i właściwej procedury, sprowadzona do formalnego zaliczenia.
To nowe pułapki, które z zewnątrz są niemal niewidoczne.
Na stronie pojawiają się pozornie właściwe sformułowania. Przedstawiciel działu sprzedaży udziela pozornie właściwych odpowiedzi. W mediach społecznościowych są opinie i historie sukcesu. Rzeczywisty obraz wyłania się dopiero ze szczegółowego harmonogramu, nazwisk i akredytacji wszystkich członków zespołu oraz publicznych katalogów międzynarodowych organizacji coachingowych. Tam właśnie zajrzymy.
Wszystko, czego potrzebujesz do weryfikacji, jest już na stronie ICF. Mało kto jednak o tym mówi
Kiedy zacząłem analizować swoją sytuację, odkryłem coś ważnego.
International Coaching Federation (ICF) publikuje pełne standardy akredytacji programów. Określają one liczbę godzin szkolenia, zasady mentor coachingu, wymagania wobec osób prowadzących końcową ocenę sesji oraz poziom akredytacji, jaki muszą posiadać trenerzy.
Każdy może wejść na stronę ICF i sprawdzić szkołę przed dokonaniem płatności. Specjalistyczna wiedza o coachingu nie jest do tego potrzebna.
Na tych standardach oprę każde z 25 kryteriów opisanych poniżej. Punktem odniesienia będą zapisy w publicznych dokumentach organizacji.
Dlaczego mogę o tym mówić i dlaczego ma to dla ciebie znaczenie właśnie teraz
Błąd, który popełniłem 10 lat temu, okazał się cennym doświadczeniem. Skłonił mnie do poznania międzynarodowych standardów coachingu głębiej niż większość praktykujących specjalistów.
Dziś mam stopień doktora i akredytację Master Certified Coach (MCC ICF). Na świecie jest mniej niż 2200 coachów z taką akredytacją. Pracuję w coachingu od 10 lat i mam ponad 3300 udokumentowanych godzin sesji z klientami.
Jestem założycielem COACHING.UP University, największego w Europie Wschodniej uniwersytetu kształcącego coachów zgodnie z międzynarodowymi standardami. Zostałem finalistą nagrody 2026 ICF Coaching Impact Awards. Pełnię funkcję prezesa Association for Coaching (AC) w Ukrainie, a wcześniej byłem wiceprezesem ICF w Ukrainie.
Sam program szkolenia coachingowego Level 2 w COACHING.UP University ukończyło 4559 osób z 96 krajów. Łącznie mamy ponad 7500 absolwentów. Prowadzimy zajęcia w siedmiu językach i oferujemy 26 programów.
Znam ten system od środka, zarówno z perspektywy szkoły, jak i organizacji coachingowych. Ponieważ znam obie strony, zależy mi na tym, aby twoja decyzja była świadoma.
Dlaczego ludzie tracą pieniądze na szkoleniach coachingowych
Choć informacje są publicznie dostępne, osoby wybierające szkolenie rzadko sprawdzają deklaracje szkół. Mało kto wyjaśnia też, gdzie można znaleźć dane potrzebne do takiej weryfikacji.
Zacznijmy od trzech pojęć, które najczęściej są ze sobą mylone.
Certyfikat szkoły, akredytacja programu i międzynarodowa akredytacja coacha to trzy różne rzeczy
Certyfikat szkoły potwierdza udział w kursie. Można go otrzymać nawet po weekendzie zajęć. Informuje wyłącznie o ukończeniu konkretnego szkolenia. Sam certyfikat ukończenia programu, nawet akredytowanego, nie uprawnia do nazywania siebie certyfikowanym coachem. To samo dotyczy wewnętrznej, tak zwanej certyfikacji prowadzonej przez szkołę. Niestety takie nieporozumienia zdarzają się również wśród absolwentów akredytowanych programów.
Akredytacja programu potwierdza, że program spełniał standardy międzynarodowej organizacji i przeszedł jej procedurę akredytacyjną. Jest tu ważny szczegół: szkoła może prowadzić zajęcia według innego programu niż ten, który uzyskał akredytację. Takie sytuacje często zdarzają się na rynku.
Międzynarodowa akredytacja coacha, określana po angielsku jako „credential”, potwierdza, że kompetencje konkretnej osoby zostały ocenione przez międzynarodową organizację coachingową. Jest to proces prowadzony przez tę organizację, niezależny od wewnętrznych procedur szkoły. Coachowie z potwierdzoną międzynarodową akredytacją są cenieni na rynku, ponieważ ich kompetencje przeszły niezależną ocenę.
Tylko 8% osób, które nazywają siebie coachami w mediach społecznościowych, posiada aktualną międzynarodową akredytację.
Trzy największe organizacje coachingowe i poziomy akredytacji. Jak sprawdzić je samodzielnie
Na świecie działają trzy największe organizacje coachingowe:
ICF – International Coaching Federation, Stany Zjednoczone. Największa na świecie.
EMCC – European Mentoring and Coaching Council, Belgia. Najstarsza na świecie.
AC – Association for Coaching, Wielka Brytania.
ICF, największa z tych organizacji, przyznaje akredytacje na trzech poziomach: Associate Certified Coach (ACC), Professional Certified Coach (PCC) i Master Certified Coach (MCC).
ICF dzieli akredytowane programy dla osób zaczynających od podstaw na poziomy. Level 1 prowadzi do akredytacji ACC. Level 2 również pozwala rozpocząć naukę od zera i zapewnia przygotowanie szkoleniowe zarówno do ACC, jak i bezpośrednio do PCC, bez konieczności dodatkowego kształcenia.
Akredytację dowolnego coacha możesz samodzielnie sprawdzić w publicznym rejestrze coachów na stronie ICF Global.
W publicznym katalogu ICF znajduje się 37 000 coachów z międzynarodową akredytacją. Każdą osobę można wyszukać po imieniu i nazwisku.
Przygotowałem dla ciebie 25 kryteriów oceny programu szkolenia coachingowego
Misją COACHING.UP University jest zapewnienie każdemu dostępu do coachingu zgodnego z międzynarodowymi standardami. Obejmuje to przystępną cenę oraz zrozumienie, czym jest coaching, jak wyglądają profesjonalne standardy, jak odróżnić jakość od atrakcyjnej oferty i jak wejść do zawodu z rzeczywistą wiedzą oraz międzynarodowym uznaniem.
Ten artykuł jest częścią naszej misji. Wiedza o tym, co sprawdzać, pomaga chronić twoją inwestycję. Niezależnie od tego, czy wybierzesz COACHING.UP University, czy inną szkołę, najważniejsza jest świadoma decyzja.
Każde kryterium opiera się na oficjalnych, publicznie dostępnych standardach ICF. To informacje, które możesz zweryfikować.
Trzy kroki, które zajmują 15 minut i pomagają ocenić, czy szkole można zaufać
Kryterium 1. Cena programu jest podana na stronie, bez konieczności zostawiania danych kontaktowych
Prawdopodobnie znasz tę sytuację: wchodzisz na stronę szkoły, czytasz opis programu, ale nigdzie nie ma ceny. Jest tylko przycisk „Zapytaj o cenę” albo formularz kontaktowy. To celowe rozwiązanie, a nie techniczne ograniczenie strony.
Warto zapamiętać zasadę, która sprawdza się na niemal każdym rynku: jeśli cena produktu jest ukryta, jego koszt przewyższa wartość, którą odbiorca dostrzega w ofercie. Inaczej po co ją ukrywać? Po zostawieniu danych kontaktowych trafiasz do przedstawiciela handlowego, którego zadaniem jest sprzedaż. Wtedy presja jest największa, a możliwość spokojnego porównania programów najmniejsza. Ukrywanie ceny narusza również zasadę przejrzystości zapisaną w kodeksie etycznym ICF.
Wejdź teraz na stronę szkoły. Widzisz konkretne kwoty czy zachętę, by „zapytać o cenę”? Odpowiedź mówi o szkole więcej niż jakakolwiek opinia.
W COACHING.UP University wszystkie ceny, sposoby płatności i warunki płatności ratalnej są dostępne na stronie od pierwszego dnia działalności.
Kryterium 2. Szczegółowy harmonogram jest dostępny przed płatnością i pokazuje, czego rzeczywiście będziesz się uczyć
Wyobraź sobie, że płacisz za program bez znajomości jego szczegółowej zawartości. Masz jedynie obietnice na stronie, ogólne nazwy bloków zajęć i zapewnienia przedstawiciela szkoły. Po miesiącu okazuje się, że nauka wygląda inaczej, niż oczekujesz. Takie ryzyko pojawia się tam, gdzie szkoły mówią: „Harmonogram wyślemy po zapisie”.
To kwestia wykraczająca poza zwykłą niedogodność. Przy ubieganiu się o akredytację szkoła przekazuje organizacji pełny plan nauczania: każde spotkanie, jego temat, omawiane kompetencje i wszystkie aktywności. Szkoła ma więc ten dokument. Jeśli nie pokazuje go przed płatnością, istnieje ku temu powód.
Szczegółowy harmonogram to jedyny sposób, aby ustalić, czego rzeczywiście będziesz się uczyć. Konkretna lista tematów, form pracy i zajęć daje pełniejszy obraz niż rozmowa z przedstawicielem szkoły czy opinie absolwentów. Pozwala uniknąć wyboru programu, w którym wymagania akredytacyjne pozostają niespełnione.
W COACHING.UP University pełny harmonogram programu akredytowanego na poziomie Level 2 jest dostępny na stronie przed podjęciem decyzji. Obejmuje wszystkie siedem miesięcy, moduły, zajęcia oraz dane każdej osoby z zespołu, która będzie z tobą pracować.
Kryterium 3. Szkoła odpowiada na trzy bezpośrednie pytania
Każdej szkole warto zadać trzy pytania. Gdybym zrobił to odpowiednio wcześnie, uniknąłbym błędu, który kosztował mnie miesiące i znaczną część budżetu.
Pierwsze: od ilu lat działacie? Drugie: ile osób ukończyło w tym czasie wasze programy? Trzecie, najważniejsze: ile z tych osób uzyskało międzynarodową akredytację coacha?
Zwróć uwagę na treść odpowiedzi i sposób jej udzielenia. Konkretne liczby pokazują, że szkoła traktuje twoje pytanie poważnie. Ogólniki w rodzaju „Wielu naszych absolwentów z powodzeniem pracuje w zawodzie” są sygnałem ostrzegawczym. Szkoła, która nie śledzi, ilu absolwentów uzyskało międzynarodową akredytację, najwyraźniej nie traktuje tego jako rzeczywistego celu.
Ten wskaźnik mówi również o poziomie wiedzy i umiejętności po ukończeniu szkolenia. Nawet jeśli nie planujesz ubiegać się o akredytację coacha, pozwala on ocenić głębię i jakość programu.
Im dłużej odkładasz te pytania, tym większe ryzyko późniejszego rozczarowania.
Od 2019 roku program Level 2 w COACHING.UP University ukończyło 4559 osób. Połowa z nich rozpoczęła naukę z zamiarem zdobycia zawodu coacha. Około 800 absolwentów uzyskało potwierdzenie kwalifikacji. Spośród osób ubiegających się o akredytację ICF 70% uzyskuje ją za pierwszym podejściem.
Na przykład w Ukrainie ponad 50% coachów z potwierdzoną akredytacją to absolwenci COACHING.UP University. Pomagamy im na tym etapie i sprawdzamy każdą osobę po imieniu i nazwisku w publicznym rejestrze coachów akredytowanych przez ICF.
Warto przywołać też ważną datę: 22 stycznia 2020 roku w COACHING.UP University pojawił się pierwszy i wówczas jedyny w Ukrainie program akredytowany przez ICF na poziomie ACTP, obecnie Level 2. W tym czasie na rynku od lat działało już kilka szkół coachingu.
Pierwszy absolwent pierwszej edycji programu COACHING.UP University uzyskał akredytację ACC ICF już 1 maja 2020 roku. Został dwudziestym coachem w Ukrainie z taką akredytacją. Zaledwie tydzień później, 8 maja, akredytację ACC ICF otrzymały kolejne trzy osoby z tej samej edycji.
Dlatego pytanie o liczbę absolwentów, którzy faktycznie uzyskali akredytację coacha, jest jednym z najważniejszych. Przed uruchomieniem pierwszej edycji programu COACHING.UP University różne szkoły działały na rynku od lat, a coachów z potwierdzoną akredytacją było bardzo niewielu. To jeden z powodów, dla których założyłem uniwersytet.
Akredytacja programu: jak sprawdzić obecność w katalogu organizacji i zgodność liczby godzin
Kryterium 4. Program znajduje się w publicznym katalogu międzynarodowej organizacji i możesz go samodzielnie wyszukać
Słowo „akredytowany” na stronie szkoły jest deklaracją. Możesz ją sprawdzić samodzielnie w dwie minuty, bez telefonowania do szkoły i bez specjalistycznej wiedzy.
Wejdź do publicznego katalogu programów ICF i wpisz nazwę szkoły.
Jeśli programu tam nie ma, oznacza to brak akredytacji. Certyfikat, który otrzymasz, będzie dokumentem potwierdzającym ukończenie konkretnego programu tej szkoły. Droga do międzynarodowej akredytacji coacha będzie znacznie dłuższa.
Program „Profesjonalny coach na poziomie międzynarodowym” jest jednym z sześciu na świecie z potrójną akredytacją ICF, EMCC i AC. Możesz to sprawdzić w katalogach wszystkich trzech organizacji, korzystając z informacji na stronie programu.
W katalogu ICF znajduje się 14 akredytowanych programów COACHING.UP University.
Pod względem liczby programów akredytowanych przez ICF, największą organizację coachingową, COACHING.UP University należy do 20 czołowych instytucji szkoleniowych na świecie, z uwzględnieniem wszystkich krajów i języków nauczania.
Kryterium 5. Liczba godzin na stronie szkoły zgadza się z danymi w katalogu
Możesz spotkać się z taką sytuacją: szkoła akredytuje jedną wersję programu, zawierającą wymaganą liczbę godzin, a zajęcia prowadzi według innej. Z zewnątrz trudno to zauważyć. Problem może ujawnić się dopiero wtedy, gdy absolwent składa wniosek o międzynarodową akredytację coacha i otrzymuje odmowę.
Znajdź program w katalogu ICF i sprawdź liczbę godzin szkolenia. Następnie porównaj ją z informacją na stronie szkoły. Rozbieżność warto wyjaśnić przed dokonaniem płatności.
Zgodnie z wymaganiami ICF akredytowane programy muszą obejmować:
Program Level 2 w COACHING.UP University obejmuje 137 godzin.
Trzy kryteria dotyczące treści akredytowanego programu, które większość osób pomija
Kryterium 6. Co najmniej 80% czasu nauki jest poświęcone ośmiu kompetencjom coacha. Potwierdza to szczegółowy harmonogram
Pamiętam, czego uczono mnie przez sześć miesięcy w „akredytowanym” programie: NLP, koła życia, piramid poziomów logicznych i kapeluszy Disneya. Żaden z tych tematów nie należy do kompetencji coachingowych ani międzynarodowych standardów coachingu.
Być może myślisz: „Skoro program miał akredytację, wszystko powinno być w porządku”. Akredytacja potwierdza jednak zgodność programu ze standardami w momencie składania wniosku. Obecne treści zajęć mogą wyglądać inaczej. Właśnie to wydarzyło się w moim przypadku.
ICF wymaga, aby 80% czasu szkolenia było poświęcone ośmiu kluczowym kompetencjom coacha. Jeśli znaczną część harmonogramu zajmują „autorskie metody”, „rozwój osobisty” lub „marketing coacha”, dochodzi do naruszenia wymagań. Można to sprawdzić wyłącznie na podstawie szczegółowego harmonogramu. Ogólny opis na stronie jest niewystarczający.
W COACHING.UP University szczegółowy harmonogram każdego modułu jest dostępny na stronie i wskazuje konkretne kompetencje rozwijane podczas zajęć. To one stanowią podstawę akredytowanego programu.
Kryterium 7. Co najmniej 50% szkolenia odbywa się synchronicznie, podczas zajęć na żywo
Wyobraź sobie naukę prowadzenia samochodu polegającą na oglądaniu filmów o jeździe. W coachingu pojawia się podobny problem. To praktyczna umiejętność rozwijana w działaniu, z informacją zwrotną udzielaną na bieżąco. Same nagrania zamiast zajęć na żywo są niewystarczające. Dlatego ICF dopuszcza najwyżej 50% nauki w formie nagrań w akredytowanym programie.
Możesz pomyśleć: „Jakie to ma znaczenie, jeśli część programu stanowią nagrania? Liczy się treść”. W ten sposób łatwo przeoczyć istotny wymóg: co najmniej połowa czasu szkolenia musi obejmować zajęcia w czasie rzeczywistym.
Wystarczy jedno pytanie: jaki procent akredytowanych godzin szkolenia odbędzie się na żywo?
Program Level 2 w COACHING.UP University odbywa się według stałego harmonogramu: dwa razy w tygodniu po dwie godziny na Zoomie, na żywo z trenerem i grupą. Nagrania nie są główną formą nauki, a program nie przewiduje prac domowych.
Kryterium 8. Program nie zawiera autorskich narzędzi sprzecznych z międzynarodowymi standardami
Kiedy dowiedziałem się, że treści, których uczyłem się przez sześć miesięcy, są sprzeczne z międzynarodowymi standardami coachingu, trudno było mi w to uwierzyć. Przecież program miał akredytację, trenerzy byli doświadczeni, a wszystko wyglądało profesjonalnie.
W coachingu nie stosuje się narzędzi. Wynika to ze standardów zawodu. Są trzy powody, dla których używanie dowolnego narzędzia narusza zasady pracy coacha:
Narzędzie narzuca określoną ścieżkę. Coach prowadzi klienta przez z góry ustaloną strukturę zamiast podążać za nim. To narusza podstawową zasadę coachingu.
Wybór narzędzia wymaga oceny klienta. Coach decyduje, które podejście będzie „odpowiednie”. Dokonywanie takiej oceny wykracza poza rolę coacha określoną w międzynarodowych standardach.
Narzędzie stawia coacha w pozycji eksperta ponad klientem. Jest to sprzeczne z partnerstwem, na którym opiera się coaching zgodny z międzynarodowymi standardami.
Jeśli w harmonogramie znajdują się praktyki NLP, koło życia, piramidy poziomów logicznych, art coaching lub hipnoza, oznacza to naruszenie standardów. Niezależnie od akredytacji przedstawionej na stronie. Właśnie takie naruszenie kosztowało mnie 5000 dolarów i sześć miesięcy życia.
Program szkolenia coachingowego w COACHING.UP University nie obejmuje narzędzi. Uczymy coachingu opartego na ośmiu kompetencjach trzech wiodących organizacji coachingowych: ICF, EMCC i AC.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak zostać profesjonalnym coachem, obejrzyj nasz bezpłatny webinar.
Sesje obserwowane: ile powinno ich być, kto je obserwuje i jaką informację zwrotną otrzymasz
Kryterium 9. Akredytowany program musi obejmować sesje obserwowane z informacją zwrotną
Możesz prowadzić sesje coachingowe przez lata, nadal nie wiedząc, czy twoja praca spełnia międzynarodowe standardy. Profesjonalna ocena z zewnątrz daje ci punkt odniesienia. Zapewniają go właśnie sesje obserwowane: prowadzisz rzeczywistą sesję, a wykwalifikowany obserwator analizuje ją i udziela pisemnej lub ustnej informacji zwrotnej dotyczącej każdej kompetencji.
Bez tego uczysz się bez jasności, co już osiągnęło wymagany poziom, a co nadal wymaga rozwoju.
ICF określa minimalną liczbę takich sesji, które prowadzisz jako coach:
Znajdź te sesje w harmonogramie. Są odrębnymi zajęciami, niezależnymi od mentor coachingu i pozostałych aktywności. Ich brak lub prowadzenie z naruszeniem zasad udzielania informacji zwrotnej oznacza niespełnienie standardów.
Program Level 2 w COACHING.UP University obejmuje sześć sesji obserwowanych: pięć z pisemną informacją zwrotną i jedną z ustnym omówieniem na żywo.
Kryterium 10. Informacji zwrotnej udziela coach z aktualną międzynarodową akredytacją
Zaangażowanie międzynarodowo akredytowanych coachów do obserwacji sesji wiąże się dla szkoły z kosztami. Niektóre placówki oszczędzają, powierzając tę rolę absolwentom wcześniejszych edycji bez potwierdzonej akredytacji. To bezpośrednie naruszenie standardu ICF.
Być może myślisz: „Doświadczony absolwent też może przekazać wartościową informację zwrotną”. Może, jednak jej zakres będzie niewystarczający. Osoba, której kompetencje nie przeszły niezależnej oceny, nie potrafi wiarygodnie określić, czy twoja praca spełnia międzynarodowy standard. Sama nie przeszła takiej weryfikacji. Jej wewnętrzna „certyfikacja” w szkole nie potwierdza ani kompetencji, ani wymaganej liczby godzin doświadczenia coachingowego.
Poproś o nazwiska obserwatorów i sprawdź każdą osobę w publicznym rejestrze coachów ICF. Akredytację odnawia się co trzy lata, więc upewnij się, że jest aktualna. W akredytowanych programach ICF obserwatorzy muszą posiadać co najmniej akredytację Associate Certified Coach (ACC).
W COACHING.UP University wszyscy obserwatorzy mają aktualną akredytację ACC lub PCC ICF. Ich nazwiska są dostępne na stronie programu.
Mentor coaching: sześć wymagań, które warto sprawdzić w programie szkoleniowym
Moim zdaniem to właśnie tutaj kryją się największe problemy rynku szkoleń coachingowych. Mentor coaching jest najdroższą częścią każdego akredytowanego programu. Praca wykwalifikowanych mentorów kosztuje i nie da się jej zastąpić grupowym omawianiem sesji przez trenerów oraz absolwentów. Ćwiczenia w parach czy trójkach z obserwatorem również nie mogą być przedstawiane jako mentor coaching.
Kryterium 11. Co najmniej 10 godzin mentor coachingu to wymóg dla programów Level 1 i Level 2
ICF wymaga minimum 10 godzin mentor coachingu w każdym akredytowanym programie, zarówno Level 1, jak i Level 2. Dziesięć godzin to dokładnie określony próg minimalny.
Wyjaśnij ze szkołą dwie kwestie: ile godzin mentor coachingu obejmuje program i w jaki sposób są one liczone. Czy wlicza się do nich na przykład oglądanie cudzych sesji w ramach przygotowania do spotkania grupowego, czy wyłącznie pracę z mentorem na żywo? To istotna różnica. Do wymaganych godzin zalicza się jedynie bezpośrednią pracę mentora z grupą lub z tobą indywidualnie.
Jeśli godzin jest mniej niż 10, po takim szkoleniu nie można skorzystać z uproszczonej ścieżki ubiegania się o międzynarodową akredytację. To jeden z pierwszych elementów sprawdzanych przez organizację.
Program Level 2 w COACHING.UP University obejmuje 13 godzin mentor coachingu, czyli więcej niż wymagane minimum.
Kryterium 12. Między pierwszą a ostatnią sesją mentor coachingu muszą upłynąć co najmniej trzy miesiące
Wyobraź sobie, że wszystkie 10 godzin mentor coachingu odbywasz w trzy tygodnie. Godziny zostały odnotowane, ale proces sprowadził się do formalności i nie zapewnił potrzebnego rozwoju.
ICF podkreśla, że cały proces musi być rozłożony na co najmniej trzy miesiące. Mentor coaching działa w cyklu: mentor przekazuje informację zwrotną, ty ćwiczysz z rzeczywistymi klientami, a następnie wracasz z nowym doświadczeniem, które pozwala pogłębić pracę. Skrócenie tego cyklu do trzech tygodni daje zaliczone godziny bez odpowiedniego rozwoju.
Sprawdź harmonogram. Znajdź pierwszą i ostatnią sesję mentor coachingu. Między nimi powinny upłynąć co najmniej trzy miesiące.
W COACHING.UP University pierwszą i ostatnią sesję mentor coachingu dzielą ponad trzy miesiące. To integralna część procesu nauki.
Kryterium 13. Wszystkie sesje mentor coachingu odbywają się na żywo, w formie rozmowy
„Nagraj sesję, a my prześlemy pisemny komentarz”. Słyszałem to od absolwentów kilku szkół. Za każdym razem oznaczało to naruszenie standardu.
Pisemny komentarz przesłany e-mailem nie jest mentor coachingiem. Ten proces ma określone zasady: odbywa się ustnie i w czasie rzeczywistym. Podczas rozmowy z mentorem możesz od razu zadać pytanie, doprecyzować wypowiedź i poprosić o wyjaśnienie. Pisemna odpowiedź nie daje takiej możliwości.
Zapytaj szkołę, czy przewidziane są spotkania z mentorem na żywo na Zoomie, czy tylko pisemne komentarze.
W COACHING.UP University wszystkie indywidualne i grupowe sesje mentor coachingu odbywają się na żywo na Zoomie. Pisemna informacja zwrotna stanowi ich uzupełnienie.
Kryterium 14. Co najmniej trzy z 10 godzin to indywidualny mentor coaching
Podczas grupowego mentor coachingu uczysz się głównie przez obserwowanie analizy sesji innych osób. To wartościowe doświadczenie. Podczas spotkań indywidualnych mentor skupia się na twoich sesjach, stylu pracy i obszarach rozwoju.
W akredytowanym programie co najmniej trzy z 10 godzin mentor coachingu muszą odbywać się indywidualnie, tylko z udziałem twoim i mentora.
Zapytaj szkołę wprost: ile z deklarowanych godzin mentor coachingu ma formę indywidualną?
W COACHING.UP University trzy z 13 godzin mentor coachingu odbywają się indywidualnie, a 10 w grupie.
Kryterium 15. W grupowym mentor coachingu może uczestniczyć maksymalnie 10 osób
Widziałem programy, w których grupowy mentor coaching odbywał się z udziałem 20–30 osób. W tak dużej grupie mentor nie jest w stanie poświęcić każdemu wystarczającej uwagi, a jakość analizy spada. Limit liczby uczestników jest standardem programu, który służy zapewnieniu właściwej jakości procesu, niezależnie od kompetencji mentora.
Mentor coach to odrębna rola zawodowa. Osoby wykonujące tę pracę przechodzą specjalistyczne szkolenia z kompetencji mentorskich, a wkrótce będą również uzyskiwać potwierdzenie tych kwalifikacji w ICF. Sama akredytacja coacha nie oznacza więc, że można od razu zostać mentorem w programie bez dodatkowego przygotowania.
Jeśli grupa mentor coachingowa liczy więcej niż 10 osób, naruszenie to podważa wartość całego mentor coachingu w programie.
Wystarczy zapytać: ile osób uczestniczy w grupowej sesji mentor coachingu?
W COACHING.UP University grupy mentor coachingowe liczą zawsze maksymalnie 10 osób.
Kryterium 16. Mentor posiada aktualną międzynarodową akredytację
To, kto jest twoim mentorem, ma równie duże znaczenie jak to, kto prowadzi szkolenie. Mentor pomaga ci zrozumieć, jak wygląda coaching na poziomie międzynarodowym. Jeśli jego kompetencje nie przeszły niezależnej oceny na wymaganym poziomie, jego rozumienie standardów może być niepełne. A właśnie na nim będzie opierał się twój rozwój zawodowy.
ICF określa wymagania w zależności od poziomu programu:
W programach Level 1 mentor musi posiadać co najmniej aktualną, odnowioną akredytację ACC ICF, co oznacza co najmniej trzy lata pracy w zawodzie.
Poproś o nazwiska mentorów i sprawdź każdą osobę w rejestrze ICF. Akredytacja jest odnawiana co trzy lata.
W COACHING.UP University wszyscy mentorzy posiadają aktualną akredytację PCC ICF. Ich nazwiska i akredytacje są dostępne na stronie.
Kto cię uczy i jak sprawdzić akredytację każdego trenera w pięć minut
Kryterium 17. Sprawdź, czy program prowadzi zespół trenerów, czy tylko jedna lub dwie osoby
Coach wnosi do pracy swoją osobowość i sposób bycia. Jeśli przez cały program obserwujesz tylko jednego lub dwóch trenerów, nieświadomie przejmujesz ich styl. Może być bardzo dobry, ale twój kontakt z różnymi sposobami pracy pozostaje ograniczony. Znalezienie własnego stylu coachingowego może wtedy zająć więcej czasu.
Doszliśmy do tego wniosku dzięki informacjom zwrotnym od naszych studentów. Dlatego kierujemy się zasadą, że dobry program opiera się na zespole. Każdy trener, mentor i obserwator wnosi własną perspektywę do rozumienia kompetencji. Różne osoby mogą pokazać tę samą kompetencję na różne sposoby, poszerzając spojrzenie studentów i pomagając im wypracować własny styl zawodowy.
Poproś o pełną listę zespołu z nazwiskami i akredytacjami. Sprawdź każdą osobę w rejestrze ICF.
Obecnie w programie COACHING.UP University pracuje ponad 24 specjalistów. Jest wśród nich Jean-François Cousin, MCC ICF, były prezes ICF Global. Pełny skład zespołu znajdziesz na stronie programu.
Kryterium 18. Trenerzy prowadzący zajęcia z coachingu posiadają międzynarodową akredytację coacha
Na rynku dość często zdarza się, że znany trener z wysokim poziomem akredytacji prowadzi na przykład pierwszy moduł programu. Kolejne moduły powierzane są coachom bez potwierdzonej międzynarodowej akredytacji lub z akredytacją poniżej poziomu wymaganego w danym programie.
Zgodnie z wymaganiami ICF wszyscy trenerzy prowadzący treści dotyczące kompetencji i standardów muszą posiadać aktualną akredytację ICF na poziomie co najmniej ACC, czyli ACC, PCC lub MCC. Dotyczy to obu poziomów programów.
Uzyskaj pełną listę trenerów i ich akredytacji, a następnie sprawdź każdą osobę w rejestrze ICF.
W COACHING.UP University wszyscy trenerzy akredytowanego programu posiadają aktualną akredytację PCC lub MCC ICF. Ich nazwiska są publicznie dostępne.
Końcowa ocena sesji: jedyny obiektywny sposób, by sprawdzić poziom swojej pracy i gotowość do akredytacji
Opowiem, jak wyglądała końcowa „ocena” w jednym z programów, w których uczestniczyłem na początku swojej drogi coachingowej.
Opowiem, jak wyglądała końcowa „ocena” w jednym z programów, w których uczestniczyłem na początku swojej drogi coachingowej.
Zebrano nas w jednej sali na certyfikację kończącą szkolenie. Każdy po kolei mówił coś o coachingu. Zadawano nam pytania dotyczące materiału, a my odpowiadaliśmy. Wysłuchano nas, czasem poprawiono odpowiedź, po czym rozdano certyfikaty.
Nie wiedziałem wtedy, że to poważne naruszenie. Zakładałem, że tak właśnie wygląda ten proces. Dlatego warto wiedzieć, jak powinna przebiegać prawidłowa ocena końcowa, jeszcze przed rozpoczęciem programu szkoleniowego.
Kryterium 19. Końcowa ocena obejmuje niezależną analizę nagranej sesji coachingowej trwającej co najmniej 20 minut
Prawidłowa ocena w coachingu dotyczy rzeczywistej sesji, którą prowadzisz. Nagranie trafia do niezależnego asesora i jest analizowane pod kątem każdej kompetencji. Rozmowa o coachingu czy sprawdzian wiedzy teoretycznej nie spełniają tego zadania. Sesja musi trwać co najmniej 20 minut. To wymóg ICF.
Poziom oceny zależy od programu:
To zasadnicza różnica w tym, co masz wykazać po ukończeniu szkolenia.
Zapytaj szkołę, jak przebiega końcowa ocena, kto ją prowadzi i według jakich kryteriów. Ogólnikowa odpowiedź powinna zwrócić twoją uwagę.
W COACHING.UP University końcowa ocena sesji jest obowiązkową częścią programu Level 2. Twoja sesja jest oceniana pod kątem kompetencji coacha na poziomie PCC.
Kryterium 20. Ocenę przeprowadza certyfikowany PCC Marker Assessor
Sama akredytacja PCC nie uprawnia coacha do oceniania sesji w roli asesora. To ważne rozróżnienie. ICF prowadzi osobne szkolenie PCC Marker Assessor Training, które przygotowuje do oceny według ujednoliconych kryteriów.
Bez tego szkolenia ocena ma charakter subiektywny. Nawet największa rzetelność osoby oceniającej nie sprawia, że jej osobista opinia staje się obiektywnym potwierdzeniem twojego poziomu zawodowego.
Zapytaj szkołę, kto konkretnie przeprowadza ocenę i czy ta osoba ukończyła PCC Marker Assessor Training w ICF.
W COACHING.UP University oceny prowadzą certyfikowani PCC Marker Assessors. Asesorzy nie prowadzą zajęć w programie. To osobna rola w zespole.
Kryterium 21. Każdy student otrzymuje pisemną informację zwrotną z analizą wszystkich kompetencji
„Sesja zaliczona” lub „sesja niezaliczona” to sam wynik. Pełna informacja zwrotna wyjaśnia, z czego on wynika.
Po ocenie należy otrzymać pisemny raport z analizą tego, jak każda z ośmiu kompetencji została pokazana w sesji. Dokument wskazuje, co już odpowiada międzynarodowemu standardowi, a co wymaga dalszego rozwoju. Bez niego ocena traci znaczną część wartości, szczególnie gdy potrzebne jest kolejne podejście.
Zapytaj szkołę, co dokładnie otrzymujesz po ocenie. Czy jest to pisemny dokument omawiający każdą kompetencję?
W COACHING.UP University każdy student otrzymuje kilkustronicową pisemną informację zwrotną z analizą wszystkich kompetencji.
Kryterium 22. Asesor nie jest trenerem ani mentorem ocenianego studenta
Trener, który pracował z tobą przez siedem miesięcy, nie może obiektywnie ocenić twojej sesji. Jest szczerze zaangażowany w twój sukces i chce, aby udało ci się zaliczyć ocenę. To nieświadomie, ale nieuchronnie wpływa na jego osąd. Rozdzielenie tych ról jest bardzo trudne.
Dlatego ICF wprost zabrania takiego rozwiązania. Sam, jako współzałożyciel COACHING.UP University, nie oceniam sesji studentów. Wykluczenie konfliktu interesów traktujemy jako podstawową zasadę.
Zapytaj szkołę, kto będzie asesorem. Czy ta osoba będzie pracować z twoją grupą w trakcie programu?
W COACHING.UP University asesorzy i trenerzy to różne osoby. Dodatkowo sesje są anonimizowane, więc asesor nie wie, czyją pracę ocenia. Zgodnie ze standardami procedura jest anonimowa dla obu stron: absolwent i asesor nie znają wzajemnie swojej tożsamości. Dlatego twój trener lub mentor nie może oceniać twojej sesji, nawet jeśli ukończył PCC Marker Assessor Training w ICF.
Kryterium 23. Część studentów potrzebuje kolejnego podejścia, co świadczy o jakości oceny
Jeśli szkoła mówi: „U nas 100% studentów zalicza ocenę” lub „końcową certyfikację”, zatrzymaj się. Potraktuj to jako sygnał ostrzegawczy.
Rzeczywiste stosowanie standardu oznacza, że część osób potrzebuje kolejnego podejścia. To dowód, że wymagany poziom faktycznie obowiązuje. Jeśli zaliczają wszyscy, trudno mówić o rzeczywistym progu wymagań. Wtedy certyfikat nie mówi ani tobie, ani przyszłym klientom nic o faktycznym poziomie twojej pracy.
Zapytaj szkołę wprost: jaki odsetek studentów zalicza ocenę za pierwszym razem?
W COACHING.UP University około 70% studentów zalicza ocenę za pierwszym podejściem. Pozostali otrzymują możliwość ponownego przystąpienia. Dla nas świadczy to o rzeczywistym stosowaniu standardu.
Dyplom to początek: dwa kryteria, które decydują o wejściu do zawodu
Kryterium 24. Szkoła wspiera cię w uzyskaniu międzynarodowej akredytacji coacha
Większość szkół kończy współpracę w chwili wydania certyfikatu. Później samodzielnie poznajesz wymagania organizacji, kompletujesz dokumenty i składasz wniosek.
Być może myślisz: „Zajmę się tym po ukończeniu szkolenia”. To jedna z najbardziej kosztownych strategii na rynku edukacji coachingowej. Jeśli program nie miał akredytacji na odpowiednim poziomie albo zabrakło wymaganych godzin pracy nad kompetencjami, sesji obserwowanych czy mentor coachingu, sam certyfikat tych braków nie naprawi. Trzeba ponownie podjąć naukę. Tak było w moim przypadku.
Zapytaj szkołę, co dzieje się po otrzymaniu certyfikatu lub dyplomu. Czy pomaga absolwentom składać dokumenty w celu uzyskania międzynarodowej akredytacji w ICF, EMCC lub AC?
W COACHING.UP University wsparcie w uzyskaniu międzynarodowej akredytacji jest częścią naszych zobowiązań wobec każdego absolwenta.
Kryterium 25. Szkoła pomaga zdobywać godziny praktyki i rozpoczynać pracę z klientami już podczas szkolenia
Do końca programu warto mieć już zgromadzone godziny praktyki coachingowej, ponieważ są wymagane przy ubieganiu się o międzynarodową akredytację. Szkoła, która nie zapewnia warunków do zdobywania praktyki, pozostawia cię z tym zadaniem w kluczowym momencie. Dzięki wytrwałości poradzisz sobie, ale zajmie to więcej czasu.
W COACHING.UP University od razu prowadzimy naukę w programie Level 2. Zapewnia on bezpośrednią ścieżkę szkoleniową zarówno do Associate Certified Coach (ACC), jak i Professional Certified Coach (PCC), bez dodatkowego kształcenia.
Końcowa sesja jest oceniana na poziomie PCC. Oznacza to znacznie większą głębię pracy z klientem, którą rozwijasz podczas nauki. Przy porównywalnych wymaganiach dotyczących struktury programów Level 1 i Level 2 rezultaty w zakresie kompetencji oraz dalszej drogi zawodowej absolwenta istotnie się różnią.
Dbamy o dostępność coachingu, dlatego cena programu Level 2 w COACHING.UP University jest w większości przypadków niższa niż koszt programu Level 1 w innych szkołach. Oprócz korzyści cenowej otrzymujesz dyplom programu z potrójną akredytacją: ICF, EMCC i AC. Takich programów jest na świecie zaledwie sześć.
Praktyka jest częścią programu od pierwszego miesiąca. Na naszej platformie Talzi studenci zaczynają prowadzić pierwsze sesje już od trzeciego miesiąca nauki. Po ukończeniu programu otrzymują dostęp do platformy, na której pracują z rzeczywistymi klientami.
Dla osób, które chcą uczyć się indywidualnie z trenerem, w dogodnych dla siebie godzinach, dostępny jest indywidualny pakiet szkoleniowy.
Trzy przekonania, które utrudniają dobry wybór i kosztują więcej, niż się wydaje
„Wszystkie akredytowane programy są takie same” – dlaczego to przekonanie bywa najdroższe
Możesz teraz pomyśleć: „Skoro program ma akredytację, wszystko jest w porządku”. Tak samo myślałem, kiedy zapisywałem się na akredytowany program i płaciłem 5000 dolarów. Tysiące osób zakładają to samo, zanim rozpoczną naukę.
Akredytacja potwierdza zgodność ze standardami w momencie złożenia wniosku. Samo szkolenie może jednak odbywać się według innego programu. Program mógł później ulec zmianie, a treść zajęć odbiegać od tej przedstawionej do akredytacji. Poszczególne aktywności mogą być prowadzone z naruszeniem wymagań, a zespół może nie posiadać odpowiednich akredytacji. Z zewnątrz tego nie widać. Ujawnia to dopiero szczegółowa analiza.
„Drogi program oznacza wysoką jakość”
Wysoka cena może wydawać się gwarancją jakości. Na rynku szkoleń coachingowych cenę kształtują jednak różne czynniki: liczba grup i studentów, częstotliwość uruchamiania programów, wynagrodzenia zespołu, koszty marketingu, rozpoznawalność marki i model sprzedaży.
O jakości decydują kryteria opisane w tym artykule. Cena i jakość to dwa niezależne parametry. Dziesięć lat temu pomylenie ich kosztowało mnie 5000 dolarów i sześć miesięcy życia.
„Międzynarodową akredytacją zajmę się po szkoleniu”
To jedna z najbardziej kosztownych strategii. Jeśli program nie miał akredytacji na właściwym poziomie, obejmował zbyt mało mentor coachingu lub zajęcia prowadzili trenerzy bez wymaganej akredytacji, otrzymanie certyfikatu tego nie naprawi. Trzeba zacząć od nowa.
Im dłużej odkładasz sprawdzenie programu, tym większe ryzyko, że dowiesz się o problemach zbyt późno. Weryfikacja 25 kryteriów przed płatnością zajmuje kilka godzin. Ponowne przejście drogi do zawodu wymaga miesięcy i kolejnych wydatków.
Zawód coacha: od pierwszych kroków do pierwszych klientów
Nawet jeśli dopiero poznajesz coaching i jego międzynarodowe standardy, zyskasz pełny, przejrzysty obraz tego zawodu.